జీవ రూపం నుండి యంత్రం వరకు: సంబంధం స్థానంలోకి ఆచారాలు ఎలా వచ్చాయి

తొలి విశ్వాసులకు ఎలాంటి ఆచారాలు లేవు. అంటే, అస్సలు లేవు..

వారికి ఈ క్రింది వాటిని కలిగించే సంబంధాలు ఉండేవి: పరివర్తన దృఢ విశ్వాసం ఆనందం పశ్చాత్తాపం

• అద్భుతాలు ఐక్యత ఔదార్యం ధైర్యం భక్తిభయం
• అక్కడ ఇవి లేవు:
• ప్రసంగ వేదికలు బిరుదులు సంస్కారాలు యాజకులు
• ఆరాధన నాయకులు
• ఆదివారం ప్రదర్శనలు
• రంగస్థల దీపాలు బడ్జెట్లు
• సభ్యుల జాబితాలు
• యేసు ఉండేవాడు
• మరియు ఒకరికొకరు ఉండేవారు

కానీ జీవులు పెరిగే వేగం కంటే యంత్రాలను (కనీసం, ప్రారంభంలో) వేగంగా

• నిర్మించవచ్చు, కాబట్టి సహనం,
• ప్రార్థన మరియు నిజాయితీ అవసరం లేదు. కేవలం.
• ఉత్సాహం, తెలివి,
• మార్కెటింగ్
• మాయాజాలం, ఉత్సాహభరితమైన సంగీతం, మరియు అద్భుతమైన అలంకరణ.
• మేము ఆయన బృహత్ భవనంలోకి నడుచుకుంటూ వెళ్తుండగా, ఒక "మెగా-పాస్టర్" నాతో ఇలా అన్నారు: ప్రజలను అయస్కాంతంలా
• ఆకర్షించే ఆ వాతావరణాన్ని మరియు ప్రభావాన్ని అందిపుచ్చుకోవడానికే
• వారు లాబీ పెయింట్ రంగులను కూడా ఎంచుకున్నారు.
• "ఈగలను పట్టే కాగితంలా,

వాళ్ళు వదిలి వెళ్లరు."

అది నిజంగా ఒక అద్భుతమైన పెయింట్ రంగు

సంస్థలు, వ్యవస్థలు, యంత్రాలు సురక్షితంగా అనిపిస్తాయి

యంత్రాలను నియంత్రించవచ్చు

అందుకే క్రైస్తవ్యం వీటిని మార్చుకుంది:

"ప్రతిరోజూ ఒకరినొకరు"

ప్రతి వారం హాజరవ్వడం

• ఆ యంత్రం వ్యవస్థీకృతంగా కనిపించింది

35.

• అది పవిత్రంగా కనిపించింది.

దానిలో దాదాపు అన్ని భాగాలు ఉన్నాయి.

ఒక క్రమ పద్ధతిలో ప్రార్థన మరియు ప్రార్థనా కూటాలు చేసుకోవడంలో తప్పేముంది? దైవ వాక్యం నుండి మరో అద్భుతమైన సందేశాన్ని వినడంలో తప్పేముంది? ఒక ఆరాధన సేవను జరుపుకోవడంలో అంత తప్పేముంది?

అది సురక్షితంగా, ఒక పద్ధతి ప్రకారం ఉన్నట్లు కనిపించింది.

కానీ ఒక యంత్రం, ఎంత చక్కగా రూపొందించినా, సజీవంగా ఉండదు. ఆ క్రమమైన ముద్దు విషయంలో లాగానే, అందులో ఏదో లోపించి ఉంటుంది ఒక వ్యవస్థ జీవావరణ వ్యవస్థ కాదు